Αν μπορούμε να δώσουμε έναν ορισμό για το ουίσκι θα λέγαμε ότι ένα αλεσμένο σιτηρό, μετατρέπεται μετά από ζύμωση σε μπίρα, την οποία αποστάζουμε και το αλκοολούχο ποτό που παράγεται, παλαιώνει σε ξύλινα βαρέλια, για να πάρουμε το τελικό προϊόν. Αυτή η κοινή πορεία τους μέχρι ενός σημείου και οι κοινές πρώτες ύλες, τους προσδίδει μια συγγένεια. Σε αρκετές περιπτώσεις τα δύο ποτά αποτελούν ένα ιδανικό pairing, όπως το θρυλικό “The Boilermaker” (σαν το δικό μας “Υποβρύχιο”), που στα τέλη του 19ου αιώνα το εμπνεύστηκαν βιομηχανικοί εργάτες για να ξεδιψούν δυνατά μετά από μια σκληρή μέρα δουλειάς σε μηχανουργεία ατμομηχανών.

Τα ξύλινα βαρέλια αποτελούν άλλο ένα κοινό σημείο, αφού για αιώνες και η μπίρα ζυμώνονταν και αποθηκεύονταν σε αυτά, μέχρι να αντικατασταθούν από το ατσάλι και το αλουμίνιο. Την τελευταία δεκαετία όμως πολλοί ζυθοποιοί επανέφεραν τα δρύινα βαρέλια κυρίως από ουίσκι στη διαδικασία παραγωγής, όχι ως αποθηκευτικούς χώρους, αλλά ως ένα τρόπο να κάνουν τη μπίρα τους πιο πολύπλοκη. Οι barrel aged μπίρες ενέπνευσαν και την απέναντι μεριά όμως, ώστε οι παραγωγοί ουίσκι να πειραματιστούν με εμφιαλώσεις που έχουν περάσει για ένα finish από τέτοια βαρέλια. Στην Tasting Day #106 θα έχουμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε 5 τέτοια ουίσκι συνοδευόμενα από 5 μουκάλια με αντίστοιχες μπίρες αυτών των finish.